Na przestrzeni ostatnich tygodni ukazało się kilka artykułów traktujących o programie "Polski Himalaizm Zimowy 2010-2015".

Minęło ponad półtora miesiąca od powrotu z Himalajów. Po gorączkowych czynnościach związanych z niełatwymi relacjami, publikacją zdjęć i montowaniem filmów, przyszła pora na bardziej zaawansowane refleksje na temat własnej działalności górskiej. Jak podejrzewam zainteresują one jedynie osoby "siedzące" w temacie, ponieważ dotyczą głównie strategii i logistyki działalności na stokach piątego szczytu świata. Mimo tego zapraszam do krótkiej lektury tekstu.

Na podstawie fot. z archiwum wyprawy

    Dni do rozpoczęcia wyprawy na piąty szczyt świata, można policzyć na palcach.

fot. Małgorzata Lebda

   W związku z odniesioną kontuzją mięśnia dwugłowego uda, oraz wzrastającym w obliczu wiosny ciśnieniem na wspinanie klasyczne, sezon zimowy uważam za zamknięty. A oto jak było:

Wreszcie udało się zrealizować marzenie o szybkim przejściu 1000 - metrowej ściany tatrzańskiej w której zakochałem się jeszcze w czasach szkoły podstawowej.

fot.Kacper Tekieli

Żywiec na Prawym Żebereku, wzorzec mikstu na Rzepeckich i bieg po Północnym Filarze Świnicy.

Pierwszy kalendarzowo-zimowy zjazd bardzo udany.

fot. Kacper Tekieli

   Mimo faktu, że kalendarzowa zima miała dopiero nadejść, postanowilismy skorzystać z niedogodnych, ale bynajmniej nie letnich warunków na Hali Gasienicowej i zainaugurować kolejny biały sezon w Tatrach.

fot.Kacper Tekieli

Jaka będzie kolejna Tatrzańska Zima? Oby lepsza od poprzedniej; mniej ważne jaka będzie pogoda - bardziej ważne, w jakich MY będziemy nastrojach. Bardziej ważne by były one bojowe i pełne wiary we własne możliwości. Najbardziej ważne by kolejnego kwietnia móc sobie uścicnąć wzajemnie dłonie, pooglądać fotki i powiedzieć "znów jesteśmy krok dalej"...

fot.Kacper Tekieli

   Minęło kilka tygodni od zupełnie nowego doświadczenia w moim życiu - ktoś trzeci i do tego nieznajomy, mierzył czas mojego wejścia na górę...

fot.N. Shustrov

Korzystając z wyjątkowych okoliczności przyrody w czasie mojego wolnego od pracy, udaliśmy się do Doliny Białej Wody celem wspinaczki po jednym z ładniejszych masywów tatrzańskich

fot. Jędrzej Mysliński